نقد فیلم: نقد انیمیشن آواز

نقد فیلم | در یک فصل سینمایی تاریک (حیوانات شب‌گرد و منچستر کنار دریا) و سیاه (یاغی یک: روایتی از جنگ ستارگان) حضور فیلمی که امید را در دل ما زنده کند غنیمت است و این فیلم فیلمی نیست جز انیمیشن آواز «Sing»، یک انیمیشن موزیکال مفرح از خالقان «زندگی پنهان حیوانات خانگی» «The Secret Life of Pets» و «من نفرت‌انگیز» «Despicable Me».

داستان انیمیشن آواز حول یک خرس کوالا (با صدای متیو مکانهی) می‌چرخد که سرتاسر زندگیش در دنیای شو و سرگرمی سپری‌شده است. او وقتی‌که بزرگ می‌شود صاحب یک سالن نمایش می‌شود که زمانی برای خودش شهرت و آوازه‌ای داشت اما حالا دیگر از این خبرها نیست. به‌منظور درآمدزایی و رونق دوباره‌ی سالن باستر تصمیم می‌گیرد یک رقابت استعدادیابی با هزار دلار جایزه راه بیندازد و وقتی‌که از منشی خود خانم کرالی (گارت جنینگ) درخواست می‌کند بروشور و تبلیغات را برای این رقابت آماده کند او مقدار جایزه را به‌اشتباه صد هزار دلار می‌زند.

کلی هنرپیشه و هنرمند برای آزمون خودشان را می‌رسانند اما خیلی زود همه‌چیز به چند استعداد خارق‌العاده خلاصه می‌شود. من‌جمله رزیتا (ریز ویترسپون) که با همراهی گانتر (نیک کرال) در این آزمون شرکت می‌کند، یک گوریل جوان به اسم جانی (ترون ایگرتون) که صدای واقعا خوبی دارد و هم‌چنین یک جوجه‌تیغی به اسم اَش (اسکارلت جوهانسون). بهترین نمایش را یک موش بامزه به اسم مایک (ست مک‌فارلین) از خود به نمایش می‌گذارد و بالاخره می‌رسیم به مینا (توری کلی) فیلی با صدایی فوق‌العاده که استعدادش پشت خجالت پنهان‌شده است.

%d9%86%d9%82%d8%af-%d8%a7%d9%86%db%8c%d9%85%db%8c%d8%b4%d9%86-%d8%a2%d9%88%d8%a7%d8%b2با تک‌تک این شخصیت‌ها تند تند و گذرا در سکانس‌های ابتدایی فیلم آشنا می‌شویم. سکانسی که سرعت، ظرافت و استایل را کنار هم دارد. خیلی زود با شخصیت‌ها ارتباط برقرار کرده و از آن‌ها خوشمان می‌آید. جانی گوریل خوش‌قلبی است که نمی‌خواهد جا پای پدر خلاف‌کارش بگذارد، رزیتا یک زن خانه‌دار خسته‌وکوفته است که احساس می‌کند نادیده گرفته می‌شود، مایک می‌داند از استعداد خود باخبر است اما دیگران فقط جثه‌ی کوچک او را می‌بینند و الی‌آخر …

دنبال کردن این هنرمندها که به‌تدریج رشد کرده و به توانایی‌های خود اطمینان پیدا می‌کنند شالوده‌ی فیلم را شکل می‌دهد اما شاید چیزی که بیشتر به فیلم همزادپنداری می‌بخشد دنبال کردن زندگی شخصی و ماجراهای خصوصی این شرکت‌کننده‌ها باشد. تقریبا برای تک‌تک کاراکترهای فیلم به‌اندازه کافی داستان‌پردازی و قصه هست که نسبت به همه آن‌ها احساس گرایش و همدردی کنید. من خودم شیفته‌ی کاراکتر رزیتا شدم یک خوک مادر با ۲۵ توله خوک که حین دنبال کردن اهداف و آرزوهایش از خانواده هم کم نمی‌گذارد. شوهر او نورمن در ابتدا نقش زیادی ندارد اما در انتها حسابی از خجالتمان درمی‌آید.

داستان فیلم بخواهیم صادق باشیم کاملا قابل‌پیش‌بینی است. ما موضوع «بر مشکلات غلبه کن و از خودت یک ستاره بساز» را در فیلم‌ها و شوهای تلویزیونی بسیاری قبلا دیده‌ایم. شاید حتی یک‌میلیون بار؛ اما این موضوع برای انیمیشن آواز مشکلی ایجاد نمی‌کند چون‌که سرتاسر فیلم تجربه‌ای مفرح و منگ‌کننده است. تک‌تک آهنگ‌های استفاده‌شده در فیلم (که کم هم نیست) خارق‌العاده هستند، به زیبایی تنظیم‌شده‌اند به استادی اجرا می‌شوند و باظرافت تمام کارتون می‌شوند.

انیمیشن آواز پس از معرفی کاراکترهایش کمی از جنب‌و‌جوش و تحرک می‌افتد اما با نزدیک شدن هرچه بیشتر به آزمون نهایی دوباره روی دور می‌افتد. مخاطبین تمام رده‌های سنی با این انیمیشن حال خواهند کرد و از لحظات طنز و کمدی طبیعی و خودجوش فیلم لذت خواهند برد و بدون شک از استعدادی که صداپیشگان فیلم به نمایش می‌گذارند شگفت‌زده خواهند شد. چه کسی فکرش را می‌کرد ست مک‌فالین هم‌چین استعدادی در دوبله و صداپیشگی داشته باشد.

صداپیشگان فیلم با دقتی عجیب انتخاب شده‌اند، نه‌فقط به‌خاطر کیفیت صداهایشان که شاید بیشتر به‌خاطر غیرقابل‌انتظار بودن استعداد موسیقیایی‌شان. جدی میگم اسکارلت جوهانسون باید حتما یک آلبوم بیرون بدهد. اولین نفری خواهم بود که دانلود می‌کنم. با آن صدای خش‌دار و عجیبی که دارد.

به شکل جالبی لیست آهنگ‌های فیلم شامل آثار تعدادی از هنرپیشگانی است که در سال ۲۰۱۶ (سالی که به اعتقاد بسیاری موسیقی مرد) مانند جورج مایکل، دیوید بویی و لئونارد کوهن است.

در مقام یک فیلم کودکان، آواز همه‌چیز دارد. تصاویر فیلم مجلل و چشمگیر هستند، حیوانات فیلم طبیعی و با جزئیات کامل درآمده‌اند و در مورد آهنگ‌های فیلم هم هرچه بگوییم کم گفته‌ایم.

فیلم به‌خاطر داشتن چند شوخی و بی‌ادبی رتبه‌بندی «PG» (بچه‌ها بهتر است فیلم را با حضور بزرگ‌ترها تماشا کنند) دریافت می‌کند.

خلاصه اینکه چیزی در مورد انیمیشن آواز نیست که خوشتان نیاید ازنظر من هر فیلمی که پر از سرگرمی و لبریز از صداهای فوق‌العاده باشد و بعد از اتمام با حسی خوب شما را همراهی کند را نباید از دست داد. آواز یک انیمیشن کریسمسی نیست اما حال و هوای عید و پای‌کوبی را در شما زنده خواهد کرد. دست خانواده را گرفته و پای تماشای این فیلم بنشینید تضمین می‌کنم از ابتدا تا انتها لبخند به لب داشته باشید.

این مطلب به‌صورت اختصاصی در تحریریه پلان موویز به نگارش درآمده است. استفاده با ذکر نام پلان موویز و لینک به این صفحه آزاد است.

نقد فیلم

    به اشتراک بگذارید
    ۱۳٫۱۰٫۱۳۹۵
     
    سمانه فاضلی
    به قلم: سمانه فاضلی

    خوره تئاتر، دانشجوی ادبیات نمایشی

    2 دیدگاه مطرح شده
    • سارا

      چقدر انیمیشن آخه امسال فقط دیدیم کارتون همه هم مثل هم

    • m.jbbarian

      من تازه با سایتتون آشنا شدم ، ســـایــتــتــون عــالــیــه .
      و میخوام که بعضی از نقداتون رو با ذکر نام pellanmovies و لینک صفحه ی مورد نظرو تو سایت Tiny Movies قرار بدم .
      و سعی میکنم سایتتون رو به دوستام معرفی کنم .
      سپاس بابت سایت خوبتون :) :) :)

    بیان دیدگاه