نقد فیلم خارجی: نقد انیمیشن ترول‌ها

نقد فیلم خارجی | عروسک‌های ترول احتیاجی به معرفی ندارند، همان شکلک‌های نیم‌وجبی با صورت پف‌کرده و موهایی که انگار بعد از یک برق‌گرفتگی سشوار شده‌اند. ظاهر این عروسک‌ها در انیمیشن «ترول‌ها» دست‌نخورده باقی مانده است فقط صورت‌هایی ناز و دوست‌داشتنی جایگزین صورت‌های ناراحت و اخموی عروسک‌های اصلی شده‌اند. احتمالا دریم‌ورکس با دوست‌داشتنی و تودل‌برو کردن آن‌ها دنبال تبدیل کردن این عروسک‌ها به یک اسباب‌بازی برای بچه‌های نسل جدید بوده است. بسیار خب، قبول؛ عروسک‌های ترول یک‌زمانی بسیار محبوب بودند. تقریبا می‌شد در اتاق هر بچه‌‌ای یکی از این عروسک‌های عجیب‌و‌غریب را پیدا کرد؛ اما داستان ساخت یک فیلم آن‌هم یک فیلم خوب براساس ترول‌ها با موهای بلند و عجیب کار هرکسی نیست. در کمال تعجب اما شرکت انیمیشن‌سازی دریم‌ورکس موفق شده نه‌تنها یک فیلم خوب که یک کمدی موزیکال بی‌خیال‌نشدنیِ سراسر رقص و رنگ و جنب‌و‌جوش خلق کند. درحالی‌که داستان فیلم کاملا قابل پیش‌بینی است و دفعات بسیاری در حین تماشای فیلم احساس خواهید کرد که مال بچه‌ها است و مناسب شما نیست اما درعین‌حال به شکلی عجیبی گیرا و به معنای واقعی فرح‌بخش نیز هست.

آماده برای یک عملیات نجات با موهای پریشان

بعدازاینکه «ترول‌ها» از دست برگن‌های غول‌آسا و بدجنس که آن‌ها را می‌گرفتند می‌‌خوردند فرار می‌کنند همه‌چیز به روال عادی برمی‌گردد. برگن‌های بدجنس و البته افسرده اعتقاد دارند که فقط با خوردن ترول‌ها می‌توانند شاد شوند و به‌این‌ترتیب جشنی به اسم «ترول‌خوران» هرساله راه می‌اندازند تا با خوردن این وروجک‌های بی‌چاره برای مدتی هم که شده خوشحالی را تجربه کنند. بعد از فرار ترول‌ها و تبعید شِف سردسته‌ی برگن‌ها او بالاخره یک روز دوباره ترول‌ها را به چنگ می‌آورد تا برای مردم خود خوشحالی و شادی به ارمغان آورده باشد. او سال‌ها بی‌وقفه به جستجو می‌پردازد و بالاخره ترول‌ها را پیدا می‌کند و تعدادی از آن‌ها را می‌دزدد تا دوباره بر قلمرو برگن‌ها کنترل یابد. خوشبختانه یک ترول با تعصب به نام پاپی (آنا کندریک) و رفیق لج‌بازش برانچ (جاستین تیمبرلیک) برای نجات ترول‌های به دام افتاده عازم می‌شوند.

مثل باقی آثار دریم‌ورکس؛ تصاویر عالی، داستان چرت‌وپرت

trolls-2016-movie-review-2وقتی داستان فیلم را می‌خواندم  باور اینکه هم‌چین داستانی جواب دهد برایم سخت
بود؛ اما این فیلم انیمیشن یک‌چیز متفاوت دارد و آن انرژی و جنب‌و‌جوش عجیب آن است. ترول‌ها زندگی منحصر‌به‌فرد و جالبی دارند. تنها کاری که بلدند بغل کردن، خواندن و رقصیدن است. بدون شک این وروجک‌ها خواب و خوراک هم دارند اما مسلما اینجا جایش نیست؛ بنابراین علیرغم داستان بی‌سر‌و‌ته با یک سرگرمی رنگارنگ و مفرح طرف هستیم. سازندگان فیلم به‌خوبی موفق شده‌اند دنیای تیره‌وتار ترول‌ها را قبضه کنند و آن را در قالب داستانی که احتمالا به‌اندازه‌ی بسیاری دیگر از کارتون‌های امسال سرگرم‌کننده و معتادکننده است احیا نمایند.

ازنظر آهنگ و موسیقی در این فیلم جاستین تیمبرلیک علاوه بر صداپیشگی در مقام تهیه‌کننده‌گی موسیقی فیلم هم حضور دارد و رک بخواهم بگویم ترکیب آهنگ‌های قدیمی دیسکو با آهنگ‌های پاپ معروف بهتر از آن‌چه که باید جواب داده است. کاراکترهای فیلم آهنگ‌های به‌یادماندنی بسیاری را در فیلم اجرا می‌کنند که خاطرات زیادی را زنده خواهد کرد تا جایی که گاها این آهنگ‌ها مسیر احساسی فیلم را به‌کل عوض می‌کنند. صداها شفاف هستند و ریتم آهنگ‌ها احتمالا به همراهی و پای‌کوبی وادارتان خواهد کرد. شاید فیلم زیادی بچه‌گانه و ناز به نظر برسد اما آهنگ‌هایش را بدون‌شک نمی‌شود بی‌خیال شد.

یکی دیگر از نقاط قوت انیمیشن «ترول‌ها» در انتخاب بازیگران خوب است. آنا کندریک در نقش پرنسس پاپیِ خوش‌خیال و ساده که روزی ملکه‌ی ترول‌ها خواهد شد، عالی ظاهر می‌شود. فیلم از شخصیت دوست‌داشتنی و البته صدای زیبای آنا کندریک نهایت استفاده را می‌برد و امکان ندارد بچه‌ها عاشق این‌همه ناز و دلبری او نشوند؛ اما از کندریک که بگذریم تیمبرلیک هم در فیلم خیلی خوب بازی کرده است و البته بر کسی پوشیده نیست که خواندن هم بلد است. از کاراکترهای به‌یادماندنی دیگر می‌توان از زویی دیشانل در نقش یک برگن عاشق و دل‌کشته و کریستین برانسنکی در نقش شفِ بدجنس یاد کرد. فیلم از استعداد جفری تامبور، جیمز کوردین، جان چیز، راسل براند، کریستوفر مینتزپلاس و گوئن استفانی نیز غافل نمی‌شود.

برای یک فیلم انیمیشن آن هم در مورد یک عروسک ارزان و قدیمی، انیمیشن «ترول‌ها» شاهکار است. بله داستان فیلم قابل پیش‌بینی و گاها بیش‌از‌حد پررو و گستاخانه می‌شود اما راحت آدم را درگیر می‌کند و در مورد جوک‌های فیلم هم سخت بتوان خنده‌ی خود را کنترل کرد، بعضی آهنگ‌های فیلم هم احتمالا بیشتر از تمام آهنگ‌هایی که در طول سال گوش داده‌اید درگیرتان خواهند کرد. «ترول‌ها» را باید سرگرمی از نوع مسخره و مضحک توصیف کرد که خوش‌بینی و امید در آن بر تمام عناصر دیگر می‌چربد. انیمیشن ترول‌ها از چیزی که انتظارش را دارید بهتر از آب درخواهد آمد و خلاصه یک سرخوشی بکر است …

این مطلب به‌صورت اختصاصی در تحریریه پلان موویز به نگارش درآمده است. استفاده با ذکر نام پلان موویز و لینک به این صفحه آزاد است.

نقد فیلم

    به اشتراک بگذارید
    ۳٫۹٫۱۳۹۵
     
    سولماز جعفری
    به قلم: سولماز جعفری

    دانشجوی کارشناسی ادبیات نمایشی دانشگاه هنر تهران، علاقه‌مند به تئاتر و موسیقی.

    1 دیدگاه مطرح شده

    بیان دیدگاه