نقد فیلم خارجی: نقد فیلم کیش قاتلین «Assassin’s Creed»

نقد فیلم خارجی | با نگاهی مختصر به گروه بازیگری فیلم «کیش قاتلین»«Assassin’s Creed» که شامل برندگان جایزه اسکار ماریان کوتیارد و جِرِمی آیرونز و نامزدهای جایزه اسکار مایکل فاسبندر و شارلوت رمپلینگ می‌شود حالا بازیگران فوق‌العاده‌ای مثل برندان گلیسون بماند، با خودتان فکر می‌کنید که حتما با یک فیلم دسته یک و حرفه طرف هستیم اما در عوض با تازه‌ترین تلاش هالیوود برای کشاندن گیمرها به سالن‌های سینما مواجه می‌شویم. بنده اعتراف می‌کنم که در مورد بازی «کیش قاتلین» «Assassin’s Creed» هیچ‌چیزی نمی‌دانم، نه تا‌به‌حال بازی کرده‌ام و نه خواهم کرد، اما باید بگویم که تیم تولید قوی و طراحی صحنه‌های چشم‌گیر باعث شده فیلم «کیش قاتلین» تماشایی‌تر از چیزی که فکر می‌کردم از آب دربیاید، البته نسبت به تریلرهای درهم و بی‌ربطی که از فیلم منتشر شد (تماشای تریلر فیلم کیش قاتلین).

اینکه بگوییم کیش قاتلین بافاصله‌ای اندک از فیلم بی‌سر‌وته وارکرافت تابستان امسال بهتر است دردی را دوا نمی‌کند و به‌اضافه اینکه به نظر می‌رسد فیلم صرفا برای بازارهای بین‌المللی تشنه‌ی فیلم اکشن ساخته‌شده است.

در کیش قاتلین مایکل فسبندر پا جای پای نیاکان خود می‌گذارد.

%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%81%db%8c%d9%84%d9%85-%d9%81%d8%b1%d9%82%d9%87-%d9%82%d8%a7%d8%aa%d9%84%db%8c%d9%86-assassins-creed-2016-2سازندگان فیلم و در رأس آن‌ها کارگردان جاستین کورزل بی‌تردید فکر یک دنباله‌فیلم (فرنچایز) را در سر می‌پروراندند و پایان‌بندی فیلم کیش قاتلین هم مؤید همین امر است؛ اما اجازه دهید به آغاز ماجرا برگردیم که ما را به اسپانیای ۱۴۹۲ می‌برد. به قلب تفتیش عقاید مذهبی توسط کلیسا و در آنجا با انجمن قاتلین آشنا می‌شویم که عملیات مخفیانه متعددی را ترتیب می‌دهند ولی همچنان مشخص نیست داستان از چه قرار است؛ و بعد بی‌معطلی به عصر حاضر برمی‌گردیم و ابتدا دهه ۸۰ و زمانی که کاراکتر اصلی فیلم کالوم لینچ تنها یک پسربچه‌ی کم‌سن‌و‌سال است و بعد هم دوباره جهش می‌کنیم به سال ۲۰۱۶ و جایی که کالوم (مایکل فاسبندر) در زندان است و اعدام می‌شود؛ و شاید هم نمی‌شود.

و بعد از هم از صنایع آبسترگو سر درمی‌آوریم یک شرکت علمی فناوری که توسط آلان ریکین (جرِمی آیرونز) و دخترش سوفیا (ماریان کوتیارد) اداره می‌شود که حالا کالوم معلق و پادرهوا و البته کاملا زنده و سرحال در مقابلشان است. سوفیا به کالوم توضیح می‌دهد که به وجود او نیاز هست و ماجرا به تبار و دودمان او بازمی‌گردد و باید به قرن ۱۵ اسپانیا بازگردد و در ذهن و جسم یک قاتل حلول کند؛ آخرین نگهبان سیب ممنوعه وسیله‌ای که می‌تواند دنیا را زیرورو کند. آن‌ها موفق می‌شوند یک ماشین سفر در زمان بسازند که به‌وسیله‌ی آن کالوم را به اسپانیای قدیم و حوالی دوران کریستف کلومب پرتاب کنند. ازاینجا به بعد کالوم بی‌معطلی درگیر نبرد و مبارزه از این صحنه به آن صحنه می‌شود من‌جمله سکانسی که در آن کالوم و چند نفر همراه او از این ساختمان به آن ساختمان می‌پرند که باظرافت و استادی تمام تحت کارگردانی کورزل گرفته می‌شود. خوشبختانه این سکانس‌ها به‌مراتب بهتر از جلسات آموزش و تعلیم ملالت‌بار و البته مبتذل کالوم است که در آن مایکل فاسبندر دائما باید پیراهن خود را بکند و تحت تعلیم و ممارست‌های سخت قرار می‌گیرد.

کیش قاتلین چیزی جز هدر دادن توانایی‌های فسبندر و کوتیارد نیست

%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%81%db%8c%d9%84%d9%85-%d9%81%d8%b1%d9%82%d9%87-%d9%82%d8%a7%d8%aa%d9%84%db%8c%d9%86-assassins-creed-2016-1چیزی که با دیدن تمام این‌ها بیشتر از همه روی اعصاب آدم راه می‌رود گروه بازیگری فوق‌العاده‌ای است که خرج یک فیلم چرند محض شده و امیدوارم حداقل پول خوبی را برای بازی در این فیلم به جیب زده باشند تا شاید دفعه‌ی بعد فیلم و ماجرایی بهتر از آن‌ها ببینیم. مایکل فاسبندر که یکی از تهیه‌کنندگان فیلم نیز هست به‌واقع فیزیک و چهره‌ی یک هنرپیشه‌ی واقعی و ستاره را دارد و برای درآوردن این نقش که معلوم نیست چرا هر بار باید در آن پیراهنش را درآورد! زحمت زیادی می‌کشد و کم نمی‌گذارد. ماریان کوتیارد هم اینجا با یک مدل موی عجیب و متفاوت ظاهر می‌شود. این دو هنرپیشه در فیلم قبلی کارگردان یعنی مکبث نقش‌های مؤثرتری داشتند ولی آن فیلم هم آش دهان‌سوزی نبود و فقط خرج کمتری برداشت. جرمی آیرانز هم که مثل همیشه قدمش روی چشم است حتی در نقش‌های منفی یک‌بعدی مثل این. باقی بازیگران فیلم من‌جمله رامپلینگ و گلیسون هم عملا نقشی در فیلم ندارند و فقط درصحنه‌های مختلف می‌آیند و می‌روند.

برای من جالب است که چرا فیلم‌سازها تا این حد دنبال اقتباس از بازی‌های کامپیوتری هستند. خب بله این بازی‌ها اسم‌ورسمی برای خود دارند و طرفداران بی‌شماری که به آن‌ها عمیقا وفادارند اما مشکل اینجاست که این اقتباس‌های عجولانه و پشت‌هم کم پیش می‌آید که جواب دهند؛ مخصوصا بازی‌هایی که داستان و روایت مشخصی را دنبال نمی‌کنند؛ اما بااین‌حال همچنان در سال ۲۰۱۶ دو نمونه از این اقتباس‌های سرشار از سوتی و اشتباه را داریم؛ یکی وارکرفت و حالا هم کیش قاتلین. اینجا جای صحبت در مورد فیلم وارکرفت نیست که روایتی کلافه‌کننده و پیچیده را دنبال می‌کند (نقد فیلم وارکرفت را اینجا بخوانید) در عوض کیش قاتلین کمتر در پی روایت داستان و بیشتر در خدمت صحنه‌های زدوخورد و اکشن است. حالا چه چیزی پای بازیگران حرفه‌ای را به هم‌چین فیلم‌های بدی می‌کشاند باید خیلی جالب باشد. احتمالا پول (که ارزشش را ندارد) و یا شاید هم انتظار موفقیت در یک دوره‌ی طولانی‌تر. احتمالا ستارگانی که برای بازی در فیلم کیش قاتلین صف کشیدند نیز بهانه‌های مشابهی داشتند؛ به جرات می‌توان گفت تابه‌حال در هیچ فیلمی ستارگانی تا این حد حرفه‌ای به این شکل تلف نشده بودند و هرچقدر هم که پول گرفته باشند ارزش فدا کردن بازی و نقش‌آفرینی را نداشت.

کیش قاتلین: سرابی دیگر در آرزوی تبدیل یک بازی محبوب به فیلمی با محبوبیت مشابه

%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%81%db%8c%d9%84%d9%85-%d9%81%d8%b1%d9%82%d9%87-%d9%82%d8%a7%d8%aa%d9%84%db%8c%d9%86-assassins-creed-2016-3فیلم کیش قاتلین نمونه‌ی بارز این حقیقت است که گاهی اوقات بازی‌های ویدئویی واسط بهتری برای روایت یک داستان هستند تا یک فیلم. مجموعه بازی‌های کیش قاتلین از سال ۲۰۰۷ آغاز شد و حول داستان باحال کاوش در خاطرات و تجربیات اجدادتان می‌چرخد. از طریق وسیله و ماشینی موسوم به آنیموس که کدهای تاریخی ثبت شده در دی.ان.اِی شما را رمزگشایی می‌کند؛ و با این روایت به قلب جنگ‌های صلیبی، عصر رنسانس، انقلاب آمریکا، انقلاب صنعتی و وقایع مختلف دیگر می‌زند. پشت‌بند تمام این‌ها قاتلین و شهسواران را داریم دو انجمنی که در سرتاسر تاریخ ظاهرا روی هیچ‌و‌پوچ (اراده و اختیار انسان) باهم می‌جنگند. اجازه ندهید کلمه‌ی قاتلین گمراهتان کند. این قاتلین درواقع آدم خوب‌های داستان هستند. یا به قول خودشان «ما در تاریکی کار می‌کنیم تا به روشنایی خدمت کنیم». این قاتلین چاقوهایی ظریف دارند که از زیر مچشان پرتاب می‌شود و مانند چنگال‌های ولورین عمل می‌کند.

باید قبول کنیم که این روایتی نیست که بتوان در یک بازه زمانی کوتاه به آن پرداخت و این اشتباهی است که اکثر اقتباس‌های بازی‌های ویدیویی مرتکب می‌شوند و آن گنجاندن محتوای زیاد در یک بازه‌ی زمانی کوتاه است.

نتیجه این می‌شود که آن دسته از مخاطبین که با بازی آشنا نیستند، گیج و منگ سالن‌های سینما را ترک خواهند کرد و این‌گونه می‌شود که کاراکترهای فیلم کارهایی را انجام می‌دهند که انگیزه‌اش برای ما مشخص نیست و یا مثلا در همین فیلم کیش قاتلین حجم عظیمی از اهمیت بر روی وسیله‌ای موسوم به سیب ممنوعه قرار دارد که فیلم هیچ‌گاه درست‌و‌حسابی توضیح نمی‌دهد که این به‌اصطلاح سیب کارش چیست. هم‌چنین تشخیص آدم خوب از بد در فیلم مشکل است مثلا گفته می‌شود که قاتلین آدم‌خوب‌های داستان هستند اما می‌بینیم آدم‌های بسیاری را نیز می‌کشند.

کیش قاتلین: اقتباسی بی‌حاصل از یک بازی ویدئویی که به دوز بالاتری از دیوانه‌بازی احتیاج داشت.

چیزی که آه از نهاد آدم برمی‌انگیزد این است که در ابتدا احساس می‌کنید این اقتباس پتانسیل بالایی برای کار کردن دارد اما درنهایت به صف طولانی بازی‌های ویدئویی خارق‌العاده که به فیلم‌هایی فاجعه بدل شدند اضافه می‌شود. با این اوصاف در کیش قاتلین نسبت به نمونه‌ فیلم‌های قبلی نوعی بذر جاه‌طلبی و بلندپروازی پاشیده می‌شود که نشان می‌دهد تبدیل یک بازی ویدئویی به یک فیلم همیشه هم یک عملیات انتحاری و خودکشی کامل هنری نیست. کیش قاتلین در منطقِ هیچ‌کسی فیلم خارق‌العاده‌ای نیست اما گامی به جلو محسوب می‌شود که دستاورد کمی هم نیست.

این مطلب به‌صورت اختصاصی در تحریریه پلان موویز به نگارش درآمده است. استفاده با ذکر نام پلان موویز و لینک به این صفحه آزاد است.

نقد فیلم

    به اشتراک بگذارید
    ۷٫۱۰٫۱۳۹۵
     
    سمانه فاضلی
    به قلم: سمانه فاضلی

    خوره تئاتر، دانشجوی ادبیات نمایشی

    1 دیدگاه مطرح شده
    • عقاب

      دیدن فیلم ها کیش قاتلین باانسان مبارزه میکنند وخطرناک بودند ازمرگ

    بیان دیدگاه